Στίς 18/10/12,
στά πλαίσια τῶν ἑορτασµῶν ἑνός αἰώνα ἐλεύθερης Θεσσαλονίκης, διεξαγόταν στό
συνεδριακό κέντρο τοῦ Μεγάρου Μουσικῆς τῆς πόλης τό συνέδριο «Θεσσαλονίκη: µιά
πόλη σέ µετάβαση, 1912-2012». Ξαφνικά σκάει µύτη µιά ἀγέλη ἀνωµαλοαυτόνοµων µέ
τίτλο «Μπάσταρδες µέ µνήµη» (ναί!) καί φέρνουν στό ἀµφιθέατρο πανώ πού ἔγραφαν
συνθήµατα ὅπως «100 χρόνια Ἑλλάδας, πατριαρχίας, καπιταλισµοῦ εἶναι ἀρκετά»
(!!!) καί φειγβολάν ὅπου ἐξέθεταν τά µισελληνικά συµπλέγµατά τους: «Ἡ
Θεσσαλονίκη φορᾶ τά καλά της γιά νά γιορτάσει τά 100 χρόνια ἀπό τήν ἡµέρα πού ὁ
ἑλληνικός στρατός εἰσῆλθε στήν πόλη λεηλατώντας, σφάζοντας, βιάζοντας τόν
πολυεθνικό πληθυσµό της» καί ἄλλα τέτοια! Μυξοκλαίγοντας γιά τούς καηµένους
τούς µή Ἕλληνες πρώην κατοίκους της (Βούλγαρους, Τούρκους, Ἑβραίους, ὅλους!)
περιγράφανε τόν ἐφιάλτη πού ὁδήγησε στή δηµιουργία µιᾶς νέας καθαρά ἑλληνικῆς,
καπιταλιστικῆς καί …ἀρρενωπῆς πόλης! Προφανῶς τά παιδιά προσδοκοῦσαν ἀπό τούς «Ἄλλους»
τόν σοσιαλισµό τοῦ κώλου…
