ΔΕΛΜΟΥΖΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο εθνικός παιδαγωγός (1880 - 1956)

Άρθρο του Δημήτρη Λιαντίνη για τον μεγάλο παιδαγωγό Αλέξανδρο Δελμούζο. Δημοσιεύθηκε στο ένθετο "Κόσμος-20ος Αιώνας" της εφημερίδας Απογευματινή. Οι φωτογραφίες συνόδευαν το ίδιο το άρθρο.

Ελληνοχριστιανική αγωγή

Μας δίδαξαν πως ο Χριστιανισμός ήρθε και συμπλήρωσε τον Ελληνισμό. Πως με τις νέες ιδέες κάλυψε τα κενά, θεράπευε τις ατέλειες και τα λάθη, ολοκλήρωσε την οπτική και τη θεωρία του, και βάθυνε τα αμμώδη και τα ρηχά της προβληματικής των Ελλήνων. Πως πράυνε τη σκληρότητα και μάλαξε την αγερωχία τους για τον άνθρωπο, στρογγύλεψε τις ακμές και τις οξείες της ελληνικής περηφάνειας, και ημέρωσε την τραχύτητα της ανθρώπινης πράξης. Μ’ έναν λόγο, πως εξευγένισε τη γενική λειτουργία και έκφραση του βιοτικού τρόπου των Ελλήνων…

Πολιτική συνείδηση και προσωπικό παράδειγμα

«Για να αποχτήσει κανείς πολιτική συνείδηση, βασιλικός παιδαγωγός, Αριστοτέλης δάσκαλος Αλεξάνδρου δηλαδή, θα του σταθεί το προσωπικό του αντιμέτρημα με τα πολιτικά και τα ηθικά προβλήματα. 

Κερδίζεις με τον τίμιο ιδρώτα σου το ψωμί σου; Μήπως εκεί που πρέπει, αντί να σέβεσαι προσκυνάς; Μήπως εκεί που δικαιούσαι, αντί να ζητάς ζητιανεύεις; Μήπως εκεί που οφείλεις, αντί να δίνεις σφετερίζεσαι; Και ακόμη, κρίνεις όταν κρίνεις; Ή εγκρίνεις τα κατακριτά, και κατακρίνεις τα έγκριτα;

Ο Ελληνοέλληνας

[..]Όταν είσαι στό μάτι του κυκλώνα είναι δύσκολο να ‘χεις εικόνα για τα γύρω σου.Και ζώντας μέσα στη χώρα δεν έχουμε εικόνα για τη σημερινή Ελλάδα.

[..]Άκουσε λοιπόν και μάθε το.Και κει που θα  γυρίσεις να το ειπείς και να το μολογήσεις.Η Ελλάδα είναι σβησμένη απο τον κατάλογο των εθνών.Αν στείλει ποτέ κανένα παράπονο ή κανένα παρακαλετό,το συζητούν πέντε δέκα άνθρωποι της διπλωματίας σε κάποιο γραφείο και παίρνουνε την απόφαση,όπως εμείς παραγγέλνουμε καφέ στο καφενείο και στα μπιλιάρδα.

Η ελληνική τέχνη

Το δεύτερο σημείο της άγνοιας και της πλάνης είναι η λάθος εικόνα που μας  δώσανε για την ελληνική τέχνη.Στην πραγματικότητα ,η τέχνη των ελλήνων καρθεφτίζει τον αγώνα τους να νικήσουν τον πεσσιμισμό  τους..

Δημήτρης Λιαντίνης - Μία Ιστορία που έγινε Μύθος

Ο Δημήτρης Λιαντίνης γεννήθηκε στην Πολοβίτσα της Λακεδαίμονος στις 23 Ιουλίου 1942. Σπούδασε κλασσικές γνώσεις, Ίωνες φυσικούς και ανθρωπολογία. Νέος περπάτησε για μια στιγμή, στην Ανω Ενγκαντίν και στο κάστρο του Εζέ. Στα πάρεργά του ασχολήθηκε με τους κήπους και με τον ουρανό, με τάξη και με λιτότητα, και στο μέτρο του ανθρώπου.
Το ερώτημα που του τέθηκε στο δρόμο, κάτι σαν το αίνιγμα της Σφίγγας στις Θήβες, εστάθηκε το ακόλουθο:
- Καθώς κοιτάς το μηδέν στα μάτια δύνεσαι να μην αποκαρτερήσεις;
Αποκρίθηκε: - Ναι.
Το παραπάνω λιτό βιογραφικό είναι αυτό που επέλεξε ο ίδιος να αφήσει, και υπάρχει στο οπισθόφυλλο της Γκέμμας.